In de afgelopen jaren zijn verschillende ('evidence-based')
richtlijnen ontwikkeld voor de behandeling van de ziekte van
Parkinson.
Een zorgvuldige diagnostiek en een goede behandeling zijn
essentieel voor deze chronisch progressieve aandoening, niet alleen
voor de patiënt zelf, maar ook voor diens direct betrokkenen. Deze
diagnostiek en behandeling worden momenteel geleverd door een breed
scala aan zorgverleners, in zowel de eerste lijn (bijvoorbeeld
huisartsen, apothekers of vrijgevestigde fysiotherapeuten), de
tweede lijn (waaronder zorgverleners in algemene en academische
ziekenhuizen), als de derde lijn (waaronder zorgverleners in
Parkinson expertise centra, verpleeg- en verzorgingshuizen).
Richtlijnen kunnen daarbij sturing geven aan het diagnostisch en
therapeutisch proces.