De diagnose van de ziekte van Parkinson kan tijdens het leven
niet met 100% zekerheid gesteld worden. De diagnose wordt gesteld
door een neuroloog op basis van de uiterlijke verschijnselen bij
onderzoek in de spreekkamer. Er kan nader onderzoek worden gedaan
om andere oorzaken uit te sluiten met bijvoorbeeld een hersenscan.
De diagnose wordt bevestigd door een goede reactie op het
antiparkinson medicijn levodopa. Ziekten met deels vergelijkbare
symptomen (atypische parkinsonismen), reageren minder goed op de
medicijnen.
Omgaan met diagnose
Wanneer iemand de diagnose ziekte van Parkinson te horen krijgt is
dat een emotioneel en vaak moeilijk moment.
Het feit dat de ziekte van Parkinson een chronische ziekte is, die
ook niet te genezen is heeft veel consequenties. Niet alleen voor
de patiënt zelf maar ook voor zijn of haar partner, familie en
andere betrokkenen.
Soms kan begeleiding van een parkinsonverpleegkundige,
maatschappelijk werker of psycholoog nuttig.