Diagnose

De diagnose van de ziekte van Parkinson kan tijdens het leven niet met 100% zekerheid gesteld worden. De vaststelling wordt door een neuroloog gedaan op basis van de uiterlijke verschijnselen bij onderzoek in de spreekkamer. Er kan nader onderzoek worden gedaan om andere oorzaken uit te sluiten met bijvoorbeeld een hersenscan. De diagnose wordt bevestigd door een goede reactie op het antiparkinson medicijn levodopa. Ziekten met deels vergelijkbare symptomen (atypische parkinsonismen) reageren minder goed op dit medicijn.

"Niet alles wat trilt is parkinson"

Klachten als traagheid of trillen van de handen veroorzaken veel ongerustheid. De huisarts zal snel denken aan de ziekte van Parkinson (ZvP), maar die is juist in het beginstadium moeilijk te diagnosticeren omdat de symptomen nog mild en aspecifiek zijn. Niet alles wat trilt is parkinson. Een tijdige en juiste diagnose is belangrijk vanwege de onzekerheid bij patiƫnten en hun familie en omdat goede symptomatische behandeling voorhanden is.
 

> Lees hier het volledige artikel over parkinson en parkinsonisme en de diagnose ervan

(Huisarts en wetenschap, 01/2010; 2010(6):343-343. DOI:10.1007/s12445-010-0171-8)

Omgaan met diagnose

Wanneer iemand de diagnose ziekte van Parkinson te horen krijgt is dat een emotioneel en vaak moeilijk moment. Het feit dat de ziekte van Parkinson een chronische ziekte is die niet te genezen is, heeft veel consequenties. Niet alleen voor de patiƫnt zelf maar ook voor zijn of haar partner, familie en andere betrokkenen. Soms kan begeleiding van een parkinsonverpleegkundige, maatschappelijk werker of psycholoog nuttig zijn.

Direct naar

> Verloop van het ziekteproces
> Oorzaak
> Behandelingen
> Behandelrichtlijnen
> Informatiefolders

Zorgzoeker